Montaż zaworów kulowych całkowicie spawanych
(1) Podnoszenie. Zawór należy podnosić w prawidłowy sposób. Aby chronić trzpień zaworu, nie należy przywiązywać łańcucha podnoszącego do koła ręcznego, przekładni ani siłownika. Nie należy zdejmować nasadek ochronnych z obu końców tulei zaworu przed spawaniem.
(2) Spawanie. Połączenie z głównym rurociągiem jest spawane. Jakość szwu spawalniczego musi spełniać normę „Radiografia złączy spawanych spawania zginanego dysku” (GB3323-2005) klasa II. Zwykle jedno spawanie nie gwarantuje w pełni wszystkich kwalifikacji. Dlatego przy zamawianiu zaworu producent powinien poprosić producenta o dodanie 1,0 m do obu końców zaworu. Rura tulejowa, gdy szew spawalniczy jest niekwalifikowany, jest wystarczająca długość, aby odciąć niekwalifikowany szew spawalniczy i ponownie spawać. Podczas spawania zaworu kulowego i rurociągu zawór powinien być w pozycji całkowicie otwartej w 100%, aby zapobiec uszkodzeniu zaworu kulowego przez rozpryskujący się żużel spawalniczy, a jednocześnie zapewnić, że temperatura wewnętrznego uszczelnienia zaworu nie przekracza 140 stopni Celsjusza, a w razie potrzeby można podjąć odpowiednie środki chłodzenia.
(3) Studnia zaworowa murowana. Posiada specjalną konstrukcję i charakteryzuje się bezobsługowością. Przed zakopaniem należy nałożyć specjalną powłokę antykorozyjną PU na zewnętrzną powierzchnię zaworu. Trzpień zaworu jest odpowiednio wysunięty w zależności od głębokości gruntu, aby personel mógł wykonywać różne operacje na ziemi. Po wykonaniu bezpośredniego zakopania wystarczy zbudować małą, ręczną studnię zaworową. W przypadku konwencjonalnych metod nie można jej bezpośrednio zakopać i konieczne jest zbudowanie dużych studni zaworowych, co powoduje powstanie niebezpiecznej, zamkniętej przestrzeni, która nie sprzyja bezpiecznej eksploatacji. Jednocześnie sam korpus zaworu i elementy połączenia śrubowego między korpusem zaworu a rurociągiem ulegną korozji, co wpłynie na żywotność zaworu.
Na co należy zwrócić uwagę podczas konserwacji zaworu kulowego całkowicie spawanego?
Chodzi o to, że w stanie zamkniętym wewnątrz korpusu zaworu nadal znajduje się płyn pod ciśnieniem.
Drugą kwestią jest to, że przed przystąpieniem do konserwacji należy najpierw uwolnić ciśnienie z rurociągu, a następnie utrzymać zawór w pozycji otwartej, po czym odłączyć zasilanie lub źródło gazu, a następnie odłączyć siłownik od wspornika. Dopiero po wykonaniu wszystkich powyższych czynności można dokonać naprawy.
Trzecim punktem jest stwierdzenie, że ciśnienie w rurociągach przed i za zaworem kulowym jest rzeczywiście zredukowane, aby można było przeprowadzić demontaż i rozkład.
Cztery punkty to zachowanie ostrożności podczas demontażu i ponownego montażu, zapobieganie uszkodzeniom powierzchni uszczelniających części, używanie specjalnych narzędzi do usuwania pierścienia uszczelniającego oraz symetryczne, stopniowe i równomierne dokręcanie śrub na kołnierzu podczas montażu.
Pięć punktów: Podczas czyszczenia, używany środek czyszczący powinien być kompatybilny z częściami gumowymi, plastikowymi, metalowymi i czynnikiem roboczym w zaworze kulowym. Jeśli czynnikiem roboczym jest gaz, do czyszczenia części metalowych można użyć benzyny, a do czyszczenia części niemetalowych należy użyć czystej wody lub alkoholu. Zdegradowane pojedyncze części czyszczone są poprzez mycie zanurzeniowe, a metalowe części niemetalowych, które nie uległy rozkładowi, szorowane są czystą i delikatną jedwabną szmatką nasączoną środkiem czyszczącym, a cały tłuszcz przylegający do powierzchni ściany musi zostać usunięty. Ponadto, nie można go zmontować natychmiast po czyszczeniu i można to zrobić dopiero po odparowaniu środka czyszczącego.
Czas publikacji: 22-12-2022